Relicten van het Hospitaal Cabour

Tijdens WO1 werd er rond het kasteel een militair chirurgisch hospitaal opgetrokken; dit in slechts 28 dagen. Het geheel werd op 26 april 1915 in gebruik genomen.
Het hospitaal bestond uit 19 paviljoenen voor gewonden met een capaciteit van 500 bedden en 3 paviljoenen voor het verplegende personeel. De paviljoenen werden geplaatst op betonnen blokken of bakstenen op zo’n 20 cm van het maaiveld.
Via fotomateriaal kunnen we de locatie van de paviljoenen en gebouwen bepalen. Na verloop van tijd is de zone ten zuidoosten van de paviljoenen plat gestoken voor de bouw van nieuwe paviljoenen, dit werd echter nooit gerealiseerd.
7 barakken van het veldhospitaal stonden nog ter plaatse toen de Tweede Wereldoorlog uitbrak. De drie paviljoenen ten noordoosten van het kasteel overleefden de Tweede Wereldoorlog . Van deze laatste constructies resten nu nog enkele bakstenen muren en putten.
Van het veldhospitaal zijn enkele onderdelen bewaard gebleven.

56

In het Belgisch Militair Hospitaal Cabour werden er naar gelang de bronnen tussen april 1915 en maart 1917, tussen de 3324 en 4200 gewonden verzorgd. Tussen maart 1917 en februari 1920 tussen de 8246 en 9500, tijdens deze periode betrof het vooral gasslachtoffers en griep-patienten.
- Het wachthuisje
Deze constructie is gelegen oost van de noordelijke toegang van het kasteeldomein. Deze ingang vormde tijdens de Eerste Wereldoorlog de hoofdtoegang van het kasteel die via de Veldstraat verbinding gaf met de Franse sector over de grens.

- Twee schuilbunkers respectievelijk ten oosten en ten zuiden van het kasteel. Beide bunkers tonen eenzelfde opbouw, zijn opgetrokken met dezelfde materialen en behoren dus tot eenzelfde bouwfase. Deze ruime bovengrondse rechthoekige bunkers bezitten twee diagonaal tegenover elkaar liggende binnenwaarts gerichte toegangsblokken. Boven de ingangspartijen en op het segmentbooggewelf is een met fijn kiezelbeton versterkte afdekking aangebracht. Er zijn telkens twee verluchtingsgaten voorzien.
De noordelijke bunker ligt vrij, maar is overwoekerd met diepwortelende planten en bomen.
De zuidelijke bunker is vermoedelijk tijdens de Tweede Wereldoorlog onder zand gebracht en uitgerust met een nooduitgang, geschrankt door twee steunmuurtjes. Deze bunker werd nadien gebruikt als opslagruimte voor de kolonie van de Post, wat meteen het voorkomen van elektrische leidingen verklaart.

Foto